Mollen

De Europese mol (Talpa europaea) is een kleine insectenetende zoogdiersoort die vrijwel heel Vlaanderen bewoont, van dichtbebouwde tuinen tot landbouwgebied en sportterreinen. Mollen leven ondergronds in uitgebreide gangenstelsels en komen zelden boven de grond. Hun aanwezigheid wordt doorgaans pas opgemerkt door de typische molshopen in grasvelden.

Hoewel mollen geen ziektes overdragen en feitelijk nuttig zijn als natuurlijke bestrijders van emelten, engerlingen en andere bodeminsecten, zorgen de opgeworpen hopen aarde voor aanzienlijke overlast op gazons, voetbalterreinen, golfbanen en siertuinen. Ook kan het ondergrondse gangenstelsel grondverzakkingen veroorzaken.

Fortix behandelt molaanwezigheid als een overlastprobleem, niet als plaagbestrijding. De aanpak is altijd humaan en gericht op verjaging of specifieke wering, conform de geldende Vlaamse regelgeving over beheer van wilde diersoorten.

Mollen zelf krijgt u zelden te zien. De herkenning gebeurt op basis van sporen:

• Molshopen zijn ronde, kegelvormige hopen losse aarde met diameter 20 tot 40 centimeter

• De aarde is fijnkorrelig, zonder plantenresten of stenen aan de oppervlakte

• Molshopen verschijnen in een onregelmatige lijn die het ondergrondse gangentracé volgt

• Onder elke hoop loopt een verticale gang die op 15 tot 30 centimeter diepte aansluit op het hoofdnetwerk

• De grond boven oppervlakkige jachtgangen veert licht mee onder voetdruk, zichtbaar als lichte rugvormige verhoging

Verwarring met woelmuizen komt voor. Woelmuizen produceren kleinere, platte hopen met plantenresten en hebben zichtbare uitloopopeningen aan de oppervlakte. Mollen hebben geen open toegangsopeningen.

Mollen vormen geen gezondheidsrisico voor mens of huisdier. De problemen zijn hoofdzakelijk praktisch.

Op intensief gebruikte gazons en sportterreinen maken molshopen speel- en onderhoudswerk moeilijk. Bij het maaien verstopt aarde de maaier en ontstaan kale plekken. Op landbouwpercelen vormt aarde uit gangen een contaminatierisico voor kuilvoer.

In moestuinen en borders beschadigen mollen indirect plantenwortels wanneer hun gangen onder jonge planten doorlopen, waardoor wortels uitdrogen. Paardenweiden zijn bijzonder gevoelig, omdat paarden hun hoef kunnen verstuiken in ingezakte gangen.

• Verwijder molshopen snel om stimulatie van gangenuitbreiding te beperken

• Vermijd overmatige irrigatie, die regenwormen naar de oppervlakte lokt en zo mollen aantrekt

• Leg bij aanleg van nieuwe gazons een grofmazig gaas onder de graszode, op 30 centimeter diepte

• Installeer ondergrondse keringen rond kleine percelen zoals kweekvelden of begraafplaatsvakken

• Aanvaard lage molaanwezigheid in minder intensief gebruikte tuindelen, waar de natuurlijke insectenbestrijding netto voordelig is

Fortix gebruikt uitsluitend humane en doelgerichte methodes. De technicus bepaalt eerst het gangentracé door molshopen in kaart te brengen en hoofdtrajecten te identificeren.

Voor actieve verjaging plaatst Fortix vibratie-apparaten of ultrasone verjagers op strategische punten. Deze methode werkt het best op kleinere percelen en vraagt enkele weken voor zichtbaar resultaat.

Bij aanhoudende overlast op kritieke terreinen zoals sportvelden of begraafplaatsen kan gecontroleerd wegvangen met molklemmen ingezet worden. Dit gebeurt enkel door gecertificeerde technici, conform de bepalingen van het Soortenbesluit en het Jachtdecreet.

Grondige uitsluiting met ondergronds gaas is de enige duurzame oplossing voor terreinen waar zelfs incidentele molaanwezigheid onaanvaardbaar is, zoals golfgreens of representatieve siergazons.